Γιατί άραγε;

Παίρνω αυτή την είδηση από έδώ. και πιο κάτω το χαρακτηριστικό βιντεάκι από τον JoRgO1977


"Εν ψυχρώ εκτέλεση του 15χρονου από τον ειδικό φρουρό....Ούτε αντικείμενα εκτοξεύθηκαν προς τους αστυνομικούς, ούτε βία ασκήθηκε από την πλευρά των νεαρών, ούτε μολότωφ, ούτε αυτοάμυνες, ούτε πυροβολισμοί στον αέρα, ούτε εξοστρακισμοί σφαιρών...Ήταν μια στυγνή εκτέλεση. Πήγαν απλά για να σκοτώσουν και να φύγουν"

Και σήμερα, καίγεται όλη η Ελλάδα...

(Γιατί άραγε;)

Τα τηλεοπτικά κανάλια βγήκαν σαν τα κοράκια να καταδικάσουν τα επεισόδια. Κάδοι σκουπιδιών καίγονται. Τράπεζες βανδαλιζονται από κουκουλοφόρους και "αντιεξουσιατικές ομάδες." , περιπολικά και αυτοκίνητα πεζών τυλίγονται στις φλόγες. Περιουσίες χάνονται. Κάποιοι δεν θα κάνουνε Χριστούγεννα με δώρα....

(Γιατί άραγε;)

Ένας αστυνομικός τραυματίζεται ελαφρά στο μάτι...

(Γιατί άραγε;)

Άνθρωποι κλαίνε που χάσανε τις περιουσίες τους. Ζουμ, η κάμερα στα αίματα της κυρίας που πήγε να ξεπαρκάρει το αυτοκίνητο και έφαγε κοτρόνα στο κεφάλι.

(Γιατί άραγε;)

Στην πραγματικότητα ακούγοντας ειδήσεις μόνο κάποιες τράπεζες την πλήρωσαν, κάποιες μεγάλες αντιπροσωπίες αυτοκινήτων και κάποια δημόσια κτήρια.

(Γιατί άραγε;)

Ο Παυλόπουλος κάνει ότι παραιτείται και ο πρωθυπουργός κάνει ότι δεν δέχεται την παραίτηση του. Παρόλα αυτά στέλνει συλλυπητήριο τηλεγράφημα στην οικογένεια του 15χρονου.

(Γιατί άραγε;)

Την στιγμή μάλιστα που ο μπάτσος δηλώνει αυτοάμυνα και εξοστρακισμό της σφαίρας, μιλώντας μάλιστα για μία τρίτη που ποτέ δεν ακούστηκε. Την στιγμή που κι ο δικηγόρος του παρατήθηκε γιατί δεν του έλεγε την αλήθεια.

(Γιατί άραγε;)

Και ενώ τα κανάλια προσπαθούν να δούνε αν τα πράγματα έγιναν έτσι ωμά όπως τα περιγράφουν οι μάρτυρες, ή η απολογία του μπάτσου είναι σωστή, προσπαθούν να μιλήσουν στους συγγενείς του 15χρονου. Εκείνοι απλώς λένε το ανθρώπινο "Αφήστε μας ήσυχους."

(Γιατί άραγε;)

Και ενώ το βίντεο του Τζαϊαντάκου με την στιγμή της δολοφονίας έχει κάνει το γύρο των τηλεοπτικών καναλιών, η ιστοσελίδα του MEGA αποφασίζει να το "τροποποιήσει" για να μήν ακουστεί το "είναι μαλάκες". Παρακαλώ προσέξτε τα συνθήματα και τα γυαλιά που σπάνε που μπήκαν στο μιξαζ και ένα παράλογο"δολοφόνοι" πριν τον φόνο.

(ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ;)

Και κλείνω με Λαζόπουλο απο το Alfa στο μπλόγκ Ναυαρχίδα . Από τις ελάχιστες περιπτώσεις που συμφωνώ μαζί του 100%

....(Γιατί άραγε;)



Και μία πρόσφατη γελοιογραφία του Ιωάννου από το ΄Έθνος που μου ξέθαψε ο εκ Βρυξελλών Τάκης Αλεβαντής. Δεν μπορώ πάρα να τον ευχαριστήσω!

Τα πρόσωπα αλλάζουν, η ιστορία επαναλαμβάνεται...

Του Γιάννη Ιωάννου

Για περισσότερες πληροφορίες, ακολουθήστε τα βελάκια

…Και κατέπαυσε τη ημέρα τη εβδόμη από πάντων των έργων αυτού, διαβάζοντας Αρκά…

Αν υπήρχε τρένο για το ελληνικό χιούμορ το οποίο ταξιδεύει στον χρόνο, σίγουρα η γραμμή που θα διέσχιζε μέχρι το σήμερα θα λεγόταν ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ-ΑΡΚΑΣ!!! Γιατί είναι όμως τόσο σταθμός ο Αρκάς για τον ελληνικό χώρο; Μήπως το λέω λόγω του κατεστημένου του στο περιοδικό τύπο; Δεν είναι αυτός ο λόγος.

Να μην ξεχνάμε πώς όταν ο Αρκάς άρχισε το 1981 να σχεδιάζει τον γνωστό αγάμητο και ανασφαλή κόκορα του, στο ειδικευμένο για λίγους περιοδικό κόμικ Βαβέλ, οι Έλληνες γελοιογράφοι ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα των δύο χεριών, ενώ οι σχεδιαστές κόμικ στα δάχτυλα του ενός (και ούτε) . Για έναν νεογνό του είδους που βγήκε από το αυγό του, και πετάει μέχρι σήμερα φτάνοντας βλάσφημα ακόμα και στο ύψος του Θεού, μια τέτοια επιτυχία για τα ελληνικά δεδομένα αποτελεί άθλο.

Ας εξετάσουμε λίγο που μπορεί να οφείλεται αυτό. Καταρχήν τα κόμικ του Αρκά, οι ήρωες και οι ιστορίες του είναι λαϊκού περιεχομένου. Ο ίδιος όμως φαίνεται πώς όχι. Μοιάζει να είναι βαθύτατα καλλιεργημένος δημιουργός. Μέσα από χιούμορ στηριγμένο σε λογοπαίγνια, και χυδαίες σεξουαλικές αλλά απενεχοποιημένες εκφράσεις όπως σε ένα παραδοσιακό γαμοτράγουδο, με άμεσους ετοιμόλογους διάλογους σαν αυτούς που θα ακούσεις σε ένα στρατόπεδο που θα σε κάνουν να γελάσεις (γιατί δεν έχεις άλλη λύση για να περάσεις καλά), ο Αρκάς σου προσφέρει τελικά ένα μπουκέτο με στραπατσαρισμένα λουλούδια από σκυλάδικο την ώρα που μέσα από ένα φαινομενικά «απλό» punch line μας αναγκάζει να γελάσουμε με το παραμορφωτικό είδωλο του εαυτού μας

Αν και το χιούμορ του είναι βαθύτατα ψυχαναλυτικό, δεν χρειάζεται να είσαι διανοούμενος, ούτε να ξέρεις από Φρόϋντ για να τον κατανοήσεις. Στις μικρές παραβολές του , οι ήρωες δεν είναι απλώς καρικατούρες, αλλά σύμβολα ψυχολογικών αδιεξόδων και δέσμιοι μιας τυραννικής μοίρας. (δεν θυμίζουν κάτι από εμάς όταν σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας;). Μόνο φανταστείτε να είστε ο μοναδικός κόκορας που έλεγα ποιο πάνω, σε ένα κοτέτσι με θεογκόμενες κότες που να σου ρίχνουν όλες χυλοπίτα με ένα ηλίθιο γουρούνι από δίπλα που δεν έχει κανένα πρόβλημα στο να γαμήσει . Φανταστείτε να έχετε καταδικαστεί ισοβίτης μετά από δικαστική πλάνη σε μία απολυταρχική φυλακή στην μέση του πουθενά με συγκάτοικο το μόνο πλάσμα που δεν θα θέλατε ποτέ να είχατε για φίλο! Χωρισμένος πατέρας με παιδί ένα πανέξυπνο σπουργίτι που βγάζει πάνω σου όλο το οιδιπόδειο σύμπλεγμα αποδεικνύοντας συνέχεια πόσο ηλίθιος είσαι! Σεξουλίαρα γάτα κλειδωμένη μέσα σε ένα σπίτι που η γριά κυρία σου παίζει Σοπέν, αναπολεί προπολεμικούς έρωτες και δεν λέει να τα κακαρώσει με μοναδικό αρσενικό ένα ευνουχισμένο γάτο που δεν είναι σε θέση να καταλάβει το πρόβλημα της κατάστασης .Μοναδικός επιζών μετά από μία ολοκληρωτική καταστροφή μαζί με τον εκ διαμέτρου αντίθετο χαρακτήρα από εσένα, να μην μπορείτε να αποφασίσετε αν θέλετε να ξαναχτίσετε τον πολιτισμό ή να τον αφήσετε να πάει τελικά στο διάολο. Παντού αδιέξοδο. Παντού το Γίν με το Γιάνκ σε ατελείωτη μάχη με την ίδια τους την φύση.

Αυτός είναι ο κόσμος του Αρκά. Ο δικός μας κόσμος εν κατακλείδι. Γιατί έτσι και αποφασίσεις να προχωρήσεις πάνω του σε ευθεία γραμμή μήπως και τον αποφύγεις το ποιο πιθανό είναι να ξαναφθάσεις ακριβώς στο σημείο από το οποίο ξεκίνησες.

Υ.Γ. Άφησα έξω κάποιες από τις σειρές του Αρκά. Οι περισσότερες (και οι κυριότερες για μένα ) είναι κρυμμένες μέσα από λίνκ τα οποία δανείστηκα από το επίσημο σαιτ του. Από κει μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες.

Ο καφές της παρηγοριάς

"Τo me, coming from you, friend is a four letter word..."

Πήγαινε κατευθείαν στην Φυλακή

Στην φυλακή, χάνεις πολλές από τις ελευθερίες σου. Σίγουρα κατά τους νόμους του κράτους κάποιος μπορεί να θεωρηθεί παράνομος άρα και εν δυνάμει μπορεί να φυλακιστεί αν τους παραβλέψει, από το να δολοφονήσει, μέχρι να χρωστάει κάποια Ευρώ στο κράτος.

Η φυλακή είναι πάντα ωραίο πράγμα για εκείνον που έχει αδικηθεί, που έχει χάσει μέλη της οικογένειας του, που αισθάνεται δεμένο τον γάιδαρο του και πώς ότι αφορά τους τιμωρημένους, αυτοί δεν είναι άνθρωποι, είναι κτήνη.

Δες το όμως καλύτερα φιλαράκο, γιατί νόμοι, δικαστήρια και όργανα δεν είναι φίλοι σου, αλλά ούτε και εχθροί σου. Είναι ένα σύστημα κανόνων που όσο νομοταγής και αν είσαι, όσο και αν προσέχεις, όσο καλή Μονόπολη να ξέρεις να παίζεις στην ζωή σου, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να σηκώσεις την κάρτα « Πήγαινε κατευθείαν στην Φυλακή». Το σύστημα των νόμων είναι τρομερά πολύπλοκο για τον καθένα μας.

Την φυλακή, το απαρχαιωμένο αυτό -δεν ξέρω τι να τον κάνω το μαλάκα που μου έκλεψε την ντομάτα, καλά, κλείδωσε τον σε ένα κουτί να μην στην ξανακλέψει και βλέπουμε- σύστημα, γελάω όταν το αποκαλούνε «επανένταξη», ή ακόμα ποιο υποκριτικά « Σωφρονιστικό Ίδρυμα». Δεν θυμάμαι στην πραγματικότητα κανέναν που να έχει «επανενταχτεί» ή να έχει «σωφρονιστεί», γιατί κανείς δεν αλλάζει νοοτροπία, κανείς δεν μαθαίνει, στερούμενος απλά την ελευθερία του. Ο λεγόμενος «σωφρονισμός» έχει να κάνει με τον φόβο να μην στερηθούμε τα δικαιώματα μας και δεν πρέπει να έχουμε μια κοινωνία φόβου και απαγορεύσεων , αλλά κοινωνία εκπαίδευσης και βοήθειας.

Μιας λοιπόν και άλλη λύση δεν βρίσκεις από το να μπουντρουμιάσεις τον «μαλάκα που σου έκλεψε την ντομάτα» , μην τον τιμωρείς παραπάνω για την πράξη του. Η στέρηση στο δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης είναι αρκετά βαρύ, ήδη. Στέρησε του το, αφού το απαιτεί η κοινωνία και αφού αυτή είναι η τιμωρία του,. αλλά μην ξεχνάς ότι η φυλακή παραμένει μέρος της κοινωνίας μας, και οι φυλακισμένοι απλώς είναι άνθρωποι που εκτίουν την ποινή τους. Δεν δικαιολογείσαι αν του στερείς έστω και τα απαραίτητα.

Ο Πρόεδρος της Αμερικής, είναι μαύρος!

Όχι, δεν πρόκειται για ένα ρατσιστικό σχόλιο, ούτε πρόκειται να κάνω χιουμοράκι σχετικά με την απόχρωση του δέρματος αυτού του Αμερικάνου. Έχω ακούσει ήδη ορισμένα χαζά στο ραδιόφωνο από τον Πιτσιρίκο, με τον ταξιτζή δίπλα μου να γελάει σα χάχας, έχω δει ήδη μια φριχτή γελοιογραφία του Βασίλη Μητρόπουλου, για να καταλάβω πώς μας χωρίζουν αρκετά βήματα ακόμα στην Ελλάδα για ψηφίσουμε κάποιον με την ίδια απόχρωση.

Όχι ότι το χρώμα παίζει καμία σημασία, και καθώς φαίνεται το μεγαλύτερο ποσοστό των Αμερικάνων ξεπέρασε πια αυτό το φόβο. Δεν μπορώ να μην δεχτώ πώς μικρή αυτή λεπτομέρεια δεν θα παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία των προέδρων της Αμερικής.

Με την εκλογή του Ομπάμα, θυμήθηκα παλιές κωμωδίες με τον Εντι Μέρφι και σενάρια επιστημονικής φαντασίας, τα οποία δείχνανε την θέση του Πλανητάρχη, να την κατέχει ένας μαύρος. Αλλά όπως σοφά λέει ένας φίλος μου «ζούμε στο Μέλλον».

Δεν είμαι υπέρ ούτε κατά αυτής της εκλογής, μίας και δεν ξέρω τι θα φέρει ο καινούριος Πρόεδρος της Αμερικής, μιας και δεν βασίζομαι σε καμία φυλετική διάκριση. Η παρατήρηση μου γύρω από την εκλογή του είναι καθαρά κοινωνιολογική.

Ερωτήσεις που θέτω όμως, είναι: Έπαιξε τελικά ρόλο το χρώμα στην εκλογή του; Είναι αρκετά συνειδητοποιημένος γύρω από θέματα ρατσισμού στην Αμερική; Έχει ζήσει ο ίδιος την φυλετική διάκριση στο πετσί του για να αλλάξει πράγματα; Η μήπως όμως είναι αυτό που λέει κάπου ο Zappa « A foolish young man of the Negro Persuasion devoted his life to become a caucasian» ;

Η μυστική γλώσσα του Word Verification

Yzdcmmx bxerpvp dgmprc yedqpi gainhojg igkazpd nyjtjt yavjzsqn nataed qlcce nvhudm iydajpq fwnjnl hqaae sdvufqxy zdkymbdq bfqictg ayhwrhbx elondabq itjrx hhirbmm neptf cwcsas lhbvbft abspa akyxpij kfvipogz jczya qlisxl wxurte lzpjr ypznc xydbuucj wcmrp kbjijnc mpxclpck jjrsnmmgd valkcgp kigmtk mgwczuip smilinz kttxza pleaek bprfpkuj nvbplv equqk zhmvvw xewooh zfgucooh xddim bdpki iqurzxsw wlejqmi iibgl ycxcup wftjerb rgcbtt slzwohbj rrfux klvqiiez ynuwb zunbjodp yeckgc dgbknr ilsccf xsvxu xsvxu nfutbukq qenpauj jqodc huwkp mzkqr trjxczvz oasdqy elaix bkvwfttv fylgx sgceh axmtcn yvplthm yvplthm gzbunf bcsinedl ugtfbu hsrvprxz ecaat tbzen fzibases dcmwwwc klukod nffjuzk qowvveeh khqlqk lhpwfz gqqzs trvhtk aqipeqx ireqydl ireqydl daikcyf hhxcrnl jyvtpn wfqzy…

Family Guy-Blue Harvest

Την σειρά Family Guy την θεωρώ εν μέρει μία μέτρια απομίμηση των Simpsons, εν μέρει τελικά συμφωνώ με την Wikipedia τελικά. Αλλά ως γνήσιος φάν του Πολέμου των Άστρων δεν ήταν δυνατόν να μην πέσει στα χέρια μου η παρωδία του Episode IV – A New Hope ονομαζόμενο σε Blue Harvest και να μην λυθώ στα γέλια. Για τους υπόλοιπους κολλημένους με τα StarWars ή για αυτούς που δεν το γνωρίζουνε Blue Harvest ήταν ο παραπλανητικός τίτλος που είχε βγάλει ο Lucas για να παραπλανήσει και να εμποδίσει την προέλευση φαν και φωτογράφων από τα γυρίσματα του Return Of Jedi.

Δείτε και ένα αστείο απόσπασμα!

Ψηφίστε με ψηφίστε με!

Μιας και το κωλοβαράω που το κωλοβαράω, λαμβάνοντας μια πρόσκληση από τον Polsemanen, λέω, δεν γίνομαι Πρόεδρος Χρηστών ΜπλόγκερZ όπως είναι αυτός ο Βασιλάκος, Πρόεδρος Ελλήνων Χρηστών Ίντερνετ (εδώ να μπει μουσική Βέγγου παρακαλώ γιατί ανάθεμα και αν κατάλαβα τι σημαίνει αυτό) . Το βιογραφικό μου λοιπόν:

Όνομα:Yellow
Επίθετο:Kid

Το όνομα γεννήθηκε από τον πρώτο ήρωα κόμικ που σχεδιάστηκε ποτέ, ένα μεγάλο μωρό που για την εποχή του, στην εφημερίδα που τυπώνονταν, ήταν απίστευτα σαρκαστικό. Ο χαρακτηρισμός Yellow βγήκε από την κίτρινη φανέλα του στην οποία και έγραφε τα σχόλια, καθώς κίτρινο ήταν και το μόνο έγχρωμο μελάνι που μπορούσε να τυπώσει η εφημερίδα.

Το όνομα αυτό το χρησιμοποίησα ως ψευδώνυμο στα πρώτα μου χτυπήματα κάτω από την ζώνη για να σχολιάζω τις ταινίες στην επίσημη σελίδα του Αθηνοράματος και αργότερα να τσακώνομαι με διάφορους ανεγκέφαλους ρατσιστές φασίστες και ομοφοβικούς μέσα στο Message Board του, (κάτι σαν μπάτε-σκύλοι φόρουμ).

Αργότερα εφευρέθηκαν τα μπλόγκ ωστε ο καθένας απο μας να εκδηλώνει την ψωνάρα του ως ταυτότητα. Και η επειδή η ψωνάρα μου ήθελε να είναι και κριτικός κινηματογράφου, και συγγραφέας, και σχολιαστής της καθημερινότητας, και σαρκαστής το όλο κόλπο με τα μπλόγκ μου ήρθε κουτί.

Ήρθε λοιπόν η ώρα να σας ανακοινώσω πώς εφόσον βρίσκομαι πίσω από το πληκτρολόγιο του Dangerous Kitchen απο το 2006 με 200 πόστ στα οποία αν προσθέσουμε και την προϋπηρεσία μου στο Αθηνόραμα νομίζω δικαιούμαι να γίνω και εγώ ένας άχρηστος πρόεδρος σαν τον Νίκο Βασιλάκο!

Καλώ άλλους 4 υποψήφιους για βιογραφικό Incodinedia, Queerdom, Ηνίοχο, Ού Μίνκ,

Απανεμιά στο διαδύκτιο...

...Sigh...