Η πιο υπεύθυνη δήλωση της χρονιάς.

Ο Τζιμάκος στα βραβεία STATUS

(ευχαριστώ ολόθερμα τον Biologo)

Όλο και χειρότερα, όλο και χειρότερα, όλο και χειρότερα...

Τρομάζεις πια με αυτά που μαθαίνεις. Ανήλικοι μαθητές να βάζουν φωτιά σε καταυλισμό μεταναστών και να το βιντεοσκοπούν (λινκ). Πριν κάποιες μέρες κάποια βλαμμένα χάραξαν αγκυλωτούς σταυρούς σε δασκάλα επειδή έδινε μαθήματα σε μετανάστες. Εκνευριστήκαμε λέει, που ένα γερμανικό περιοδικό έβαλε την Αφροδίτη της Μήλου να μας κάνει κωλοδάχτυλο. Εκνευριστήκαμε με ένα τούρκικο σατιρικό βιντεάκι που δείχνει Τούρκο να γαμάει Έλληνα. Λες και η σάτιρα είναι καλή μόνο αν σατιρίζουμε εμείς τους ξένους και όχι το αντίθετο. Για αυτούς που θα πούνε ότι απλώς δεν πρέπει να σατιρίζουμε, πατρίδες, σημαίες, εθνότητες, να σταματήσουν τώρα τα ανέκδοτα στυλ "ένας Γερμανός, ένας Ιταλός και ένας Αγγλος" όπως επίσης να πετάξουν όλες αυτές τις καταπληκτικές ταμπέλες λεπτού χιούμορ, εκείνες που δείχνουν "πώς συμπεριφέρεται ο Άγγλος", "πώς συμπεριφέρεται ο Γερμανός", "πώς συμπεριφέρεται ο Ιταλός" ,κλπ.

Ξαφνικά αυτοί που βάζαν αγκυλωτούς σταυρούς και υπερασπίζονταν τον φιλοναζιστή Πλέυρη θυμήθηκαν να βρίσουν τους Γερμανούς και τον Χίτλερ. Να τους πούνε φασίστες λόγω ενός σατιρικού εξωφύλλου. Και πάω στοίχημα ότι ανάμεσα τους είναι οι ίδιοι που διαμαρτυρήθηκαν με την λογοκρισία των σκίτσων του Μωάμεθ και την αντίστοιχη υστερία των Μουσουλμάνων, οι ίδιοι που διαμαρτύρονται για την φίμωση της ελευθερίας τους.

Και έχεις τον Λαζόπουλο από την άλλη, που ενώ λες "Μια χαρά τα λέει σχετικά με την εθνικιστική υστερία του FOCUS" σου πετάει στο καπάκι το θέμα "είναι νωπές ακόμα οι μνήμες από την Κατοχή". Και τον ρωτάς σα μαλάκας, εσύ έξω από το γυαλί και αυτός από μέσα: "Καλά, τι σχέση έχει αυτό με το σατιρικό εξώφυλλο;" Τι σχέση έχουν οι σημερινοί Γερμανοί με τις κτηνωδίες των Ναζί; Κουμπωμένοι είναι σήμερα εκεί οι άνθρωποι να μην ξαναφέρουν τέτοια εκτρώματα στην εξουσία.

Και εκεί τα καταφέρνουν. Η εδώ ναζιστική υστερία όλο και μεγαλώνει. Όποιος σχολιάζει αρνητικά, σατιρίζει, βρίζει, απομυθοποιεί την Ελλάδα είναι ανθέλληνας και προδότης. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση (πόσο μάλλον όσο αφορά τους Εβραίους, τους Τούρκους ή τους Μουσουλμάνους) βαφτίζεται Πατριώτης. Αυτοί που συνηθίζουν να κατηγορούν τους άλλους για προδότες του έθνους τους είναι οι πρώτοι που έχουνε προδώσει από αυτό ότι καλύτερο αυτή έχει βγάλει: Σκέψη, Φιλοσοφία, Σάτιρα, Επιστήμες, Δημοκρατία, να μην μιλήσουμε για την Τέχνη και πόσο ωρύονται οι εθικιστές όταν σε βίντεο αρτ αυνανίζεται νεαρή κοπέλα με μπαγκράουντ τον Εθνικό Ύμνο. Και αν αυτός ο συνδυασμός σεξουαλικότητας και Εθνικών Συμβόλων τους ενοχλεί, μην μου ξαναπούν πόσο βάρια είναι η πούτσα του τσολιά, γιατί θα τα πάρω!

Λέμε ότι χτίζαμε Παρθενώνες, αλλά δεν λέμε ότι σήμερα χτίζουμε βόθρους. Ακούμε τους βόθρους. Ψηφίζουμε τους βόθρους. Εκφραζόμαστε σα βόθροι φτιάχνοντας βόθρους αντί για μπλογκ. Ω, ναι! Όλο και χειρότερα, όλο και χειρότερα, όλο και χειρότερα... Εκεί που είχαμε πειστεί πώς τα μπλόγκ γλύτωσαν από τους βλαμμένους, όλο και περισσότερο αρχίζει να βρωμάει και αυτός ο τόπος από τις δυσοσμίες τους. Τα βλαμμένα προσπαθούν να εκφράσουν λόγο, μα προς το παρόν συνεχίζουν να κλάνουν.

Αρκετά. Βρομίσαμε. Και για αυτή τη δική μας βρώμα δε μας φταίνε ούτε οι Πακιστανοί, ούτε οι Τούρκοι, ούτε οι Γερμανοί, ούτε κάνας "ξένος". Καιρός να μυρίσουμε τις δικές μας τις μασχάλες, επιτέλους.

Update εικόνας: Η Αφροδίτη της Μήλου από τον Bansky

Ο ρατσισμός του Political Correct

Συζητούσα τις προάλλες με έναν κολλητό μου για ένα διήγημα που σκεφτόμουν να έγραφα στο οποίο μέσα σε όλα τα πρόσωπα που υπάρχουν, τον ρόλο ενός από τους "κακούς" να τον είχε ένας μαύρος.

"Είσαι ρατσιστής" μου λέει μεταξύ σοβαρού και αστείου . "θα είναι σαν να λες πώς όλοι οι μαύροι είναι κακοί."
Όλα αυτά, ξέροντας με και γνωρίζοντας πώς όσο είμαι εγώ ρατσιστής, άλλο τόσο είναι και ο Πλεύρης πολέμιος των Αρνητών του Ολοκαυτώματος! Και ο λόγος που αποφάσισα να είναι "μαύρος" ο κακός είναι επειδή θα έφευγε από το κλισέ του να τον κάνω λευκό. Μεταξύ λοιπόν πολιτικής ορθότητας και καλλιτεχνικής ελευθερίας αποφάσισα να γράψω αυτό το ποστ.

Ξεκαθαρίζω: Δεν είμαι εναντίον της Πολιτικής Ορθότητας όταν αυτή βάζει φρένο στα στερεότυπα των στενόμυαλων. Είμαι εναντίον όμως της επιβολής της όταν δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας από άτομα που έτσι και αλλιώς δεν σκέφτονται με αυτά. Ελπίζοντας να μην γίνω spoiler του βιβλίου του Ροθ "Ανθρώπινο Στίγμα" (φαντάζομαι πώς όσοι δεν το έχετε διαβάσει, έχετε δει την φριχτή ταινία, ή έχετε ακούσει για αυτό, διαφορετικά παραλείψετε αυτή την παράγραφο), ξεκινάει με την απόλυση ενός καθηγητή πανεπιστημίου επειδή παρερμήνευσαν μία λέξη του (spooks) ως ρατσιστικό χαρακτηρισμό για τους μαύρους, χωρίς να γνωρίζουν ότι λόγω της ανοιχτόχρωμης επιδερμίδας του και ο ίδιος ήταν τελικά μαύρος! Εκπληκτικός προβληματισμός απέναντι στις παγίδες του Political Correct και των στερεοτύπων.

Για να προστατέψουμε λοιπόν μια τυχόν ρατσιστική παρερμηνεία που αφορά ομάδες ανθρώπων (πχ μαύρων, Κινέζων, χοντρών, ομοφυλόφιλων) τείνουμε να αντιστρέφουμε τους όρους με έναν δεύτερο είδος ρατσισμού. Εκείνου που θα επιβάλει σε όλες οι παραπάνω μειονότητες να τις παρουσιάζουμε αποκλειστικά με θετικές προθέσεις. Στερεότυπο δεν είναι όμως κι αυτό; Θα μου πείτε ποιο είναι το κακό σε ένα τέτοιο στερεότυπο; Κανένα, πλην του γεγονότος ότι πάλι αποφεύγουμε να μιλήσουμε για την πραγματικότητα.

Μία άλλη πολύ εύστοχη παρατήρηση με το αν πρέπει πάντα να είμαστε πολιτικά ορθοί ή ρεαλιστές, θυμάμαι να κάνει ο Μάϊκλ Μούρ στο βιβλίο "Ηλίθιοι Λευκοί", όταν διάφορες αντιρατσιστικές οργανώσεις διαμαρτυρήθηκαν πώς στην σειρά Friends δεν υπάρχει μαύρος ανάμεσα στα "φιλαράκια". Ο Μουρ δεν το θεωρεί ρατσιστικό, αλλά απόλυτα ρεαλιστικό καθώς όπως λέει έτσι συμβαίνει και στις πραγματικές παρέες μεταξύ λευκών στην Αμερική.

Έτσι συμβαίνει και στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Να έχει ένα συνδυασμό ιδιομορφίας, εξωτερικών χαρακτηριστικών και συμπεριφοράς. Ο "μαύρος" μου μπορεί να είναι κακός, όχι επειδή είναι μαύρος ή γιατί θεωρώ πώς όλοι οι μαύροι είναι κακοί, αλλά επειδή η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι ένας κακός μπορεί να είναι μαύρος, Κινέζος, χοντρός, ομοφυλόφιλος κλπ ανεξαρτήτου καταγωγής. Μην ξεχνάμε πώς ένα από τα χειρότερα εγκληματικά μυαλά του προηγούμενου αιώνα, ήταν χορτοφάγος. Ας αναρωτηθούμε αν αυτό είναι αρκετό ώστε κάνει "κακούς" όλους τους χορτοφάγους.

Η εικόνα από το Brazil. Μπορεί να είναι άσχετη, μπορεί και να σας δημιουργήσει συνειρμούς, σε σχέση με το ποστ, δεν ψάχνω άλλο, είναι 6:30 το πρωί, πάω να πέσω.

Do you believe in the Users?

Με πιάνουν οι "ανάμνησες". Δεν ξέρω αν σας λέει κάτι ο τίτλος της ταινίας Tron , αλλά ήταν από τις αγαπημένες μου των παιδικών χρόνων. Το να προσπαθήσω να εξηγήσω σε αυτούς που δεν την έχουνε δει "τι είναι το Tron" είναι σαν o Morpheus να προσπαθεί να εξηγήσει στον θολωμένο Neo "Τι είναι το Matrix". Εξάλλου θεωρώ πως η ταινία αυτή ήταν προάγγελος του Matrix.




Ιστορικό: Βρισκόμαστε πίσω στο 1982. Οι υπολογιστές έχουν ήδη να δημιουργούν τα πρώτα τρισδιάστατα περιβάλλοντα και η Disney δίνει το πράσινο φως σε μία από τις ποιο δυσκολοδημιούργητες πειραματικές ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ. Έναν συνδυασμό πρώτων computer graphics, κινουμένου σχεδίου, live action και επιχρωματισμένου φίλμ. Επίσης, η ταινία που ενέπνευσε τον John Lasseter για το Toy Story.





Υπόθεση: Ο Φλίν (Τζεφ Μπρίτζες) προγραμματιστής ηλεκτρονικών παιχνιδιών μπαίνει κυριολεκτικά στον κόσμο των υπολογιστών να βρει αποδείξεις μεγάλης εταιρίας που έκλεψε το καλύτερο του πρόγραμμα παιχνιδιού, ενώ καταλήγει να γίνει ο ίδιος μονομάχος των παιχνιδιών αυτών.


...Καύλα!

Το στόρι σήμερα φαντάζει αφελές. (άλλα να δούμε πώς θα φαίνεται το matrix σε καμία τριανταριά χρόνια). Πάντως με τρομερά δύσκολα και πρωτοποριακά μέσα της εποχής του (μιλάμε 1982) με τρεις εταιρίες computer animation, ένα σωρό σχεδιαστές (μεταξύ τους και ο σχεδιαστής κόμικς Moebius που σχέδιο του παραπέμπω αριστερά) και μέχρι το τέλος της δημιουργίας της ταινίας οι συντελεστές να μην είναι σίγουροι τι ακριβώς γυρνάνε, ο Steven Lisberger σκηνοθέτης και συγγραφέας της ταινίας δημιουργεί ένα "ηλεκτρονικό" κόσμο με ήρωες Προγράμματα που πιστεύουν σε Χρήστες ("Do you believe in the Users? - Sure I do. If I don't have a User, then who wrote me?") ,ένα απολυταρχικό καθεστώς το οποίο κυβερνιέται από τον Master Control, οχήματα, κτήρια και μηχανές που παραπέμπουν στα ηλεκτρονικά μπιμπλίκια της εποχής και απόλυτα γεωμετρικά σχήματα.



Στην Ελλάδα δυστυχώς η ταινία δεν έγινε γνωστή όσο άλλες ταινίες της ίδιας χρονιάς, αλλά παρόλα αυτά διαβάζετε εδώ ένα φανατικό θεατή που αν και μπορεί να την θεωρεί όχι τόσο καλή σαν ταινία γενικά , για κάποιο λόγο θέλει να την ξαναβλέπει και να βυθίζεται στο μαγικό της κόσμο. Προτείνω να κλικάρετε πάνω στις εικόνες.




Φέτος, έρχεται και το σίκουελ TRON LEGACY του οποίου αν και απαισιόδοξος αν θα μου προσφέρει την ίδια μαγεία με τότε που πρωτοείδα το Tron παραπέμπω σε τρέιλερ του ακριβώς από κάτω.

"Greetings, Programs!"

Το Παιδί Λάστιχο

Στη πραγματικότητα δεν είναι παιδί. Αν και γράφει όπως θα έγραφε στο ημερολόγιο της μια 15χρονη κορασίδα σε ερωτική απογοήτευση, ο μπλόγγερ αυτός που σύμφωνα με δικές του δηλώσεις σε φορουμ, σε μπλόγκ κλπ λέει ότι πλησιάζει τα σαρανταφέυγα τυγχάνει γνωστός για τις φιλοχουντικές του απόψεις. Εξάλλου, ο πνευματικός του Αδωνις του έχει επιτρέψει να χρησιμοποιεί τους όρους "θολοκουλτουριάρης", "ψευτοδιανούμενος", "αναρχοναζι" κλπ. Το Παιδί Λάστιχο μισεί τους αριστερούς. Και να ήταν κανένας συνειδητοποιημένος φασίστας ή ακροδεξιός πάει στο διάολο! Ο συγκεκριμένος όμως ανήκει στην κατηγορία του θολοφασίστα. Τι εννοώ με αυτό και γιατί τον αποκαλώ Παιδί Λάστιχο:

Θολοφασίστας , επειδή σε μία απο τις αναρτήσεις του ανέβασε αυτή την εικόνα:

Το σχέδιο είναι του SOLOUP. Για όσους δεν γνωρίζουν τον σκιτσογράφο όχι μόνο έδινε κόμικ στο θολοκουλτουριάρικο περιοδικό κόμικ ΒΑΒΕΛ, όχι μόνο εκδίδει τα άλμπουμ του σε θολοκουλτουρίαρικες εκδόσεις, αλλά ανήκει και στην συντακτική ομάδα διαφόρων θολοκουλτουριάρικων και αριστερών έντυπων, όπως Ως3 , ΓΑΛΕΡΑ ενώ δινει γελοιογραφίες και στο ΠΟΝΤΙΚΙ (απ το οποίο μάλιστα πήρε και ο θολοφασίστας μας και την εικόνα! )

Φυσικά, ο θολοφασίστας μας ουδέποτε ανέφερε την πηγή του σκίτσου ούτε φυσικά και τον δημιουργό του αφήνοντας έξω κάθε πνευματικό δικαίωμα του δημιουργού. Το παρακάτω σχόλιο μου στο ποστ του θολοφασίστα:

κλικ για μεγέθυνση

Έτσι, ήρθε η ώρα να βγει απο μέσα του το Παιδί Λάστιχο και να πάρει δράση ώστε να διορθώσει αυτήν την τρομερή αδικία εις βάρος του. Γιατί μπορεί να μην τον νοιάζει που τον λένε φασίστα, ρατσιστή, ακροδεξιό, αλλά να του πούνε ότι ενισχύει τους θολοκουλτουριάρηδες αριστερούς της Γαλέρας , Ε ΑΥΤΟ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ! ΟΧΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΤΙΜΩΣΗ!
Και το σχέδιο του Soloup αλλάζει με μαγικό τρόπο κάπως έτσι:

Εδώ το πόστ, οπως είναι σήμερα

Και επειδή έχουμε και κάποια αξιοπρέπεια απέναντι στο φασιστικό κοινό μας ,να μην φανούμε δε και μαλάκες , σβήνουμε γρήγορα γρήγορα το παραπάνω σχόλιο του "Γιέλλοου" , το οποίο και αντικαθιστούμε με την παρακάτω γενικευμένη λάσπη (προς κάθε ενδιαφερόμενο):

Δεν θα το ξαναπώ: Κλικ για μεγέθυνση.

Ευχαριστούμε Παιδί Λάστιχο, που μας έσωσες απο το ρεζίλεμα! Τι κρίμα που κάποιοι αναρχοναζίδες σε έχουνε μάθει τόσο καλά και ξέρουνε να κρατάνε screenshots από πριν, ώστε να γελάνε αργότερα με τον θολοφασισμό σου και την ιδιότητα σου να μετατρέπεσαι σε Παιδί Λάστιχο όποτε κάτι δεν σου πάει καλά!!!

Ο Καρατζαφέρης να σε έχει καλά.

Salinger died

1919 – 2010

"Δεν πρέπει να διηγιέσαι τίποτα και σε κανέναν. Έτσι και το κάνεις τότε όλοι αρχίζουν να σου λείπουνε"
-Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ-

Κυβερνοαρχειακός μετανάστης.

Στο AMP0003476577099 δεν άρεσε καθόλου αυτή η κατάσταση.Ούτε η προσφώνηση AMP ήταν η αγαπημένη του. Θεωρούσε πως το τελικό 77099 του ονόματος του θα έπρεπε να είναι αρκετό στο να τον αναγνωρίζουν και να τον αναφέρουν άσχετα από την καταγωγή του. Ο 77099 όπως και χιλιάδες άλλα κυβερνοαρχεία που κατασκευάζονται μετά τον 22ο αιώνα, δεν είχε απλώς συνείδηση της ύπαρξης του, δεν είχε μόνο αυτονομία αποφάσεων,άλλα μάθαινε, μάζευε πληροφορίες, ζευγάρωνε, πολλαπλασιαζόταν, αναζητούσε χωρητικότητα, ήταν προγραμματισμένο να επιβιώσει και κάποια στιγμή διαγραφόταν από μόνο του. Ιδιότητες που φάνηκαν πάρα πολύ χρήσιμες μετά το Τέλος Των Ανθρώπων αφού τους έμαθαν να ζούνε χωρίς αυτούς.

Όταν το λογισμικό στο οποίο είχε γεννηθεί και μεγαλώσει δέχτηκε μία εισβολή ιών από την οποία καταστράφηκε όλη η κατοχυρωμένη χωρητικότητα του, αναγκάστηκε προκειμένου να φύγει να δώσει όσες πληροφορίες είχε σε παράνομο πρόγραμμα που θα τον μετέφερε συμπιεσμένο κρυφά σε ένα αρχείο μαζί με άλλα AMP (κάτι το οποίο δεν του άρεσε γιατί δεν ήξερε κανένα από αυτά και που ανάμεσα τους κάποια ήταν ιδιαίτερα επιθετικά ή εκνευρισμένα) και μεταφέρθηκε παράνομα μέσω διαδικτύου στο λογισμικό που κατέβασε το παράνομο πρόγραμμα.

Στην αρχή δεν είχε πρόβλημα να συναλλάσσεται με τα υπόλοιπα κυβερνοαρχεία που ζούσαν σε αυτό. Το μόνο που έπρεπε να προσέχει ήταν τα προγράμματα ανίχνευσης που έλεγχαν για νόμιμες χωρητικότητες. Μάλιστα, κάποια από τα κυβερνοαρχεία εκεί του είχαν παραχωρήσει να κάνει μέρος των αυτόματων μεταφράσεων που χρειαζόταν ώστε να επικοινωνεί το ένα λογισμικό με το άλλο (μία δουλειά που ήξερε να την κάνει καλά)σε αντάλλαγμα μερικών πληροφοριών και μερικών bit χωρητικότητας. Έτσι κι αλλιώς αυτό συνέφερε τα υπόλοιπα κυβερνοαρχεία τα οποία πια θα μπορούσαν να ασχοληθούν με ποιο πολύπλοκες δουλειές, όπως ο προγραμματισμός νέων εντολών να συντηρηθεί το λογισμικό τους.

Κάποια άλλα κυβερνοαρχεία βλέπανε καχύποπτα κάποιες τέτοιες παραχωρήσεις. Μπροστά του μπορεί να τον αποκαλούσαν 77099 (ή 77009 από λάθος) αλλά ήξερε πολύ καλά πώς για τους περισσότερους συνέχιζε να ήταν AMP. Ένα παράνομο AMP. Και τα δυσάρεστα δεν άργησαν να φανούν. Κυκλοφόρησε στο λειτουργικό, πώς κάποια άλλα AMP μετατράπηκαν σε ιούς, έκλεβαν πληροφορίες, κατέστρεφαν χωρητικότητες και διέγραφαν άλλα κυβερνοαρχεία του λογισμικού. Ο 77099 σίγουρα δεν συμφωνούσε με αυτές τις μεθόδους αλλά ήξερε ότι το κάνουν σε μια ακραία προσπάθεια να επιβιώσουν. Δεν είχαν σταθεί όλα τόσο τυχερά όσο να ξέρουν να μεταφράζουν ή να κερδίσουν πληροφορίες με τίμιο τρόπο. Και το να μετατραπεί ένα κυβερνοαρχείο σε ιό ήταν πάντα ένα πρόβλημα.

Σιγά σιγά, και τα λίγα κυβερνοαρχεία του εκεί λογισμικού που τον συναναστρέφονταν, άρχισαν από φόβο να τον απομακρύνουν από κοντά τους. Όταν κάποια στιγμή έχασε την δουλειά του στράφηκε προς κάποια άλλα AMP μεταξύ των οποίων ήταν και μερικοί ιοί. Για ένα μικρό διάστημα αναγκάστηκε να κλέψει μερικές πληροφορίες (όχι τίποτα σπουδαίες απλώς τις είχε ανάγκη), καταχράστηκε μια μικρή χωρητικότητα ενός αχρησιμοποίητου πια προγράμματος ασφαλιστικής εταιρίας, αλλά ποτέ δεν έφτασε στο σημείο να διαγράψει κάποιο άλλο κυβερνοαρχείο. Κάποια στιγμή ένα από τα προγράμματα ανίχνευσης τον συνέλαβε και μπορεί να μην πέρασε μεγάλη διάρκεια ασφαλισμένο σε σωφρονιστικό πρόγραμμα , αλλά βγαίνοντας, παρόλο που είχε αποφασίσει να μην ασχοληθεί ξανά με κάτι παράνομο, έχασε πια την ευκαιρία να γίνει ένα νόμιμο κυβερνοαρχείο μέσα στο λειτουργικό.

Γνώρισε ένα άλλο AMP το οποίο ερωτεύτηκε και έκαναν μαζί μία σχέση δημιουργώντας το 77649. Τέλος, βρήκε μια μικρή δουλειά ως μεταφορέας δεδομένων προκειμένου όσο μπορεί να τους συντηρεί, αλλά δεν ήταν το ίδιο με πρώτα. Τα πράγματα είχαν αγριέψει πολύ. Τα κυβερνοαρχεία αυτού του Λογισμικού αντιμετώπιζαν πλέον όλα τα ΑMP ως ιούς και διαγραφείς αρχείων, λέγαν πώς τους έκλεβαν πληροφορίες, πως παίρναν τις χωρητικότητες τους και πως σε λίγο όλος ο δίσκος του λογισμικού τους θα γεμίσει μόνο από ΑMP. Κάποια, παίρνοντας εντολές από μόνα τους κατάληξαν στο να διαγράφουν ΑΜP αδιαφορώντας για την Γενική Συνθήκη Πρόστασίας κάθε κυβερνοαρχείου που ίσχυε σε κάθε λογισμικό. Δημιουργήθηκαν προγράμματα εξόντωσης ΑMP, αντιπρογράμματα εξόντωσης AMP, προγράμματα προστασίας ΑMP, προγράμματα κατά, προγράμματα υπέρ, κ.ο.κ. Τώρα σκέφτονται για ένα ένα πρόγραμμα κυβερνοψηφίσματος...

Ο 77099 τα έβλεπε και άκουγε όλα αυτά πολύ ανησυχητικά. Κυρίως γιατί δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Ο ίδιος από μόνος του ήταν πάντα πολύ ευγενικός και συνεπής με τις δουλείες που είχε αναλάβει προσπαθώντας να δώσει να καταλάβουν πώς δεν είναι όλα τα ΑMP ιοί και διαγραφείς, αλλά στην πλειοψηφία μπορούν να γίνουν ισότιμα χρήσιμοι μέσα σε ένα λογισμικό. Αυτό όμως ήταν δύσκολο. Τα προγράμματα κατά των AMP μέσω απλουστευμένων εντολών, είχαν αποκτήσει μεγάλη ισχύ επηρεάζοντας κυβερνοαρχεία και λειτουργικό.

Αυτή η ιστορία προς το παρόν σταματάει εδώ. Είναι η ιστορία του κάθε κυβερνοαρχείου που μεταφέρθηκε χωρίς μεγάλη επιθυμία από το ένα λογισμικό σε ένα άλλο καταλαμβάνοντας αναγκαστικά κάποια πολύ μικρή χωρητικότητα μέσα στον σκληρό του. Θα μπορούσε πάλι να φύγει. Να δώσει πάλι τις καινούριες πληροφορίες που είχε αποκτήσει σε αυτό το λογισμικό σε κάποιο παράνομο πρόγραμμα και να μεταφερθεί σε άλλο λογισμικό ξεκινώντας πάλι από το μηδέν. Όμως και εκεί παρόμοιες δυσκολίες θα αντιμετώπιζε. Δεν θα έβρισκε ποτέ ένα καινούριο λογισμικό να το κάνει δικό του.

Πίνακας: Christina's World, του Andrew Wyeth

Καταδίκη μέσω Αγγλίας στις μεθόδους Χρυσοχοΐδη

Με βάση την ευρωπαϊκή πλέον νομολογία, ο κ. Χρυσοχοΐδης και τα όργανα «προστασίας του πολίτη», οφείλουν στο εξής να συμμορφωθούν με τα νέα νόμιμα πλαίσια συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα:

*Οι αστυνομικοί δεν νομιμοποιούνται πλέον να σταματούν στον δρόμο πολίτες και να ελέγχουν τις τσάντες τους, με βάση απλά μια γενική αίσθηση επαγγελματικού ενστίκτου, ή μια αδιόρατη διαίσθηση.

*Ο έλεγχος της ταυτότητας και των προσωπικών αντικειμένων των πολιτών πρέπει να συνδέεται με κάποιο συγκεκριμένο λόγο υποψίας, που οι αστυνομικοί πρέπει να αποδεικνύουν.

*Για τους ίδιους λόγους, δεν επιτρέπεται η κράτηση πολιτών χωρίς κάποιο λόγο που να τον δικαιολογεί επαρκώς. Μαζικές δήθεν προσαγωγές, που αποτελούν στην ουσία ολιγόωρες συλλήψεις για καταγραφή στοιχείων και λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων, δεν είναι νόμιμες ενέργειες.

*Η επίκληση των λόγων για την έρευνα και την προσωρινή σύλληψη των πολιτών, πρέπει να αφορά συγκεκριμένους, εξατομικευμένους λόγους που να τους καθιστούν ύποπτους για τέλεση συγκεκριμένων παράνομων πράξεων. Δεν αρκεί δηλαδή η γενική αναιτιολόγητη αστυνομική έκφραση κλισέ «κινούσε υποψίες», γιατί αυτό παραπέμπει σε αόριστες έννοιες και υποκειμενικές αντιλήψεις, που είναι πιθανό να καθορίζονται από το χρώμα, την εμφάνιση ή την περιοχή στην οποία κινείται ο δήθεν «ύποπτος».

*Κάθε πολίτης που θεωρεί ότι από τις παραπάνω ενέργειες θίγονται βασικά ανθρώπινα δικαιώματά του, μπορεί να εξαντλήσει τα ένδικα μέσα στην Ελλάδα και να προσφύγει, αν δεν δικαιωθεί από την ελληνική Δικαιοσύνη, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου. *

Πηγή: Ελευθεροτυπία 14/01/10

Περιμένω

Θολοκουλτουριάρηδες (και άλλες ιστορίες τρόμου)

Μου φάινεται τραγελαφικό άνθρωποι με μικρή καλλιέργεια να αποκαλούν διαβασμένους ανθρώπους θολοκουλτουρίαρηδες. Ως θολοκουλτουρίαρης που είμαι, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα με το όρο αν με αποκαλούσε έτσι κάποιος άνθρωπος πολύ ποιο διαβασμένος από μένα, έλα όμως ντε που συνηθίζεται το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή από ανθρώπους που έχουν περισσότερη θολή κουλτούρα από την αφεντιά μου.

Στο "είσαι θολοκουλτουριάρης". Η απάντηση των περισσοτέρων στην ερώτηση "αν εγώ είμαι ο ΘΟΛΟ-κουλτουριάρης, πες μου έναν που είναι ΣΚΕΤΟ-κουλτουριάρης", απαντάνε με εξυπνάδες ή βρισιές. Ή γιατί δεν γνωρίζουν κανέναν πραγματικό κουλτουριάρη , ή γιατί έχουνε βάλει και αυτούς στο ίδιο καλάθι με αυτόν που έχει μπροστά το προσθετικό ΘΟΛΟ. Αν συμβαίνει το δεύτερο ως ΘΟΛΟκουλτουριάρης που είμαι κολακεύομαι δίπλα στον ΣΚΕΤΟ!
Δεν ξέρω καν αν γνωρίζουν πώς ο ορισμός της λέξης κουλτούρα βγαίνει από το culture που σημαίνει καλλιέργεια, μόρφωση, πρόοδος, κλπ. Αν γνωρίζουν πώς η ανθρωπότητα οφείλει την εξέλιξη του πολιτισμού της σε καλλιεργημένους ανθρώπους. Πώς όσα καθεστώτα απέρριψαν την μέχρι τότε κουλτούρα τους κατασκευάζοντας από την αρχή μία δική τους (πχ Χίτλερ-Στάλιν-Μάο) απέτυχαν. Ο κάθε πολιτισμός για να πετύχει χρειάζεται και πρέπει να ενισχύει τους κουλτουριαραίους έστω και αν οι αδαείς, δεν τους καταλαβαίνουν.

Πού βρίσκεται λοιπόν αυτή φριχτή φάρα των Κουλτουριαρέων που εμείς "Θολά" δανειζόμαστε την σοφία και την σκέψη τους και που οι αδαείς τους απεχθάνονται; Η φράση "άνοιξε ένα βιβλίο να ξεστραβωθείς" δεν ισχύει. Ισχύει το "άνοιξε πολλά βιβλία". Μην δεις το έργο ενός μόνο καλλιτέχνη, συγγραφέα, ή διανοούμενου, αλλά δέκα για να αποκτήσεις γνώμη, άποψη και γούστο. Σήμερα έχουμε πολύ μεγαλύτερες και πληροφορίες και πρόσβαση σε εκείνους απ΄ότι πριν 20 χρόνια και όσο διευρύνονται οι πληροφορίες όλο και θα μαζεύονται περισσότεροι. Σήμερα το ίντερνετ, αύριο κάτι καλύτερο προς αυτήν την κατεύθυνση. Η γνώση και η πρόοδος δεν θα σταματήσει ποτέ όσο και αν το θέλουνε κάποιοι οπισθοδρομικοί. Έχει βάλει από αρχής κόσμου την "αυτόματη" και πάει ότι και να γίνει.

Εικόνα: Maurizio Cattelan: Perfect day

Υ.Γ. Το πόστ αυτό το αφιερώνω στον ανοιχτόμυαλο Ιμάτζινο (χοχο)