Bansky VS Simpsons

Όταν η Fox ζήτησε από τον Bansky να κάνει την εισαγωγή στους τίτλους της σειράς "The Simpsons" μάλλον δεν περίμενε πως μια τέτοια συμμετοχή θα της γύριζε μπούμερανγκ. Αξίζει λοιπόν τον κόπο να δείτε πώς διαμόρφωσε την αρχική σεκάνς κάτι που έκανε την FOX να προσπαθήσει να αποσύρει το βίντεο από το ΥΤ "λόγω δικαιωμάτων" (μάταια καθώς φαίνεται εφόσον υπάρχουν πολλοί που το έχουν ξανανεβάσει.)

ΥΓ1. Αγαπάω να βλέπω Simpsons (χωρίς πάντα να συμφωνώ με τα μηνύματα του) . Όπως εκτιμώ και το "έργο" του Bansky. Αλλά θα ήτανε τουλάχιστον αφελές να μην καταλάβω πώς πίσω από το "ανατρεπτικό" κινούμενο σχέδιο της FOX δεν κρύβεται μια μεγάλη βιομηχανία με σκοπό το κέρδος. Για αυτό και το βίντεο αυτό δεν με σοκάρει ούτε με χάνει από φαν της σειράς.

ΥΓ2. Ας μην βιαστούμε. Μπορεί όλο αυτό είναι ένα κόλπο της FOX σε συνεργασία με τον Bansky μιας και ο καλύτερος τρόπος διαφήμισης είναι μια αντιδιαφήμιση.

Διαβάστε και το σχετικό άρθρο από την Softpedia και την Guardian και η κρίση δική σας.

Στην Manetarius...

...και στην γραμματέα την οποία "έπεσα"!

Μαλάκα, καραγκιόζη!

Punkles, όπως λέμε Beatles

Καταστρέφουν τόσο αστεία τους Beatles που μου αρέσουν αυτοί οι τύποι! Προσέξτε τον ντράμερ! Το παλικάρι είναι όλα τα λεφτά!










Θέλετε ονόματα;
* Joey Lennon – Lead Vocals, Rhythm Guitar
* Dee Dee Harrison – Lead Guitar, Vocals
* Sid McCartney – Bass Guitar, Backing Vocals
* Markey Starkey - Drums, Percussion, Vocals

Where The F*&K Is My Cat?

Το παραδέχομαι. Απέκτησα γάτο και έχω γίνει χαζο-γατο-μπαμπάς! Το παρακάτω βίντεο παραδείγματος το τράβηξα και το ανέβασα πρίν λίγη ώρα σε μία κρίση της χαζο-γατο-μπαμπαδίασης μου.

Υ.Γ.
Οι υπότιτλοι επίσης είναι σε μπορατ-ο-αγγλικά ,μπας και πιάσω κανένα rating από το εξωτερικό, η ψωνάρα!

Σύμβολα σημερινής ειρήνης

Η δεινοσαυρίνα Gertie

Ο Winsor McCay, ένας από τους πρωτοπόρους σχεδιαστές κόμικ παρουσίασε το 1914 το πρώτο (κατά τα λεγόμενα της wikipedia)animation, το "Gertie the Dinosaur" το οποίο μάλιστα μπορεί να θεωρηθεί και το πρώτο interactive κινούμενο σχέδιο καθώς στην προβολή του ο ίδιος ο McCay στεκόταν ο ίδιος μπροστά από την οθόνη δίνοντας εντολές στην δεινοσαυρίνα Γκέρτυ, η οποία και υπάκουγε. Μπορεί σήμερα μια τέτοια παράσταση να φαίνεται παιδαριώδης μέχρι ηλίθια και αφελής, αλλά φανταστείτε τον εαυτό σας το 1914 να βλέπατε αυτό το επίτευγμα τέχνης και τεχνολογίας (Φαντάζομαι την ίδια αίσθηση στον κόσμο με το φετινό Avatar).

Η κίνηση της Γκέρτυ και ο βηματισμός της είναι πραγματικά υπέροχος, δίνοντας με πολύ ρεαλιστικό τρόπο την αίσθηση και τον όγκο ενός τρισδιάστατου πλάσματος. Ακόμα και να μην σας συγκινήσει, θα έλεγα πώς αξίζει να το δείτε για ιστορικούς και μόνο λογούς.

Βγες έξω λοιπόν Γκέρτυ, και κάνε μας μια ωραία υπόκλιση!

Μικρό

Το να προσπαθούν να μας εξηγήσουν την αναγκαιότητα του ΔΝΤ, είναι σαν να προσπαθούν να εξηγήσουν σε μια μπάλα ποδοσφαίρου τις αξίες του αθλήματος.

(Σχέδιο του Αρκά προς κάθε συνειρμό)

Νιάρα (απο το "γκρινιάρα" )

Εκβιαστικά σχεδόν, ο φίλος μου μου έδειξε από το κινητό του ένα από τα γατάκια που γέννησε πρίν λίγο καιρό η δική του:
"Αυτό, θα το πάρεις εσύ!"
Ακολούθησαν μερικές πρωθυπουργικές διαβουλεύσεις "μα δε μπορώ,μένω σε πολυκατοικία", "άμα πέσει από το μπαλκόνι", "δεν έχω άμμο, δεν έχω τροφή","τώρα με την οικονομική κρίση και το ΔΝΤ" κλπ, αλλά τελικά όπως συμβαίνει και στις περισσότερες κωμωδίες, που ο ήρωας λέει "όχι και αυτή είναι η τελευταία μου λέξη" γίνεται ένα cut και στο επόμενο πλάνο βρίσκεται με αυτό που εξαρχής ήθελε να αποφύγει!

Έτσι, βρέθηκα χαζομπαμπάς με ένα ξανθό γουργουροκορίτσαρο που με ανέχεται να τρώω και να καπνίζω στο κρεβάτι, να φεύγω από το σπίτι χωρίς να με ρωτάει που πάω, και να μη παραπονιέται όταν κάθομαι όλη την ώρα πάνω από τον υπολογιστή! Αυτά είναι και τα καλά.

Το κακό πέραν την τάση της να δημιουργεί ακαταστασίες, είναι να νιαουρίζει άνευ λόγου παντού και πάντα, ακόμα και αν τη έχεις μόλις ταΐσει, ποτίσει, χαϊδέψει, γενικά αν έχεις εκπληρώσει κάθε γατίσια επιθυμία που μπορεί να έχει κάθε πλάσμα τους ενός μηνός. Το συγκεκριμένο όμως φαίνεται να είναι του δόγματος "Νιαουρίζω, άρα υπάρχω"...

Έτσι επειδή έπρεπε να της δώσω ένα όνομα το οποίο να εκπροσωπεί τον ταπεινό και σιωπηλό της χαρακτήρα σκέφτηκα το Νιάρα, που όχι μόνο βγαίνει από την κατάληξη του "γκρινιάρα", αλλά εμπεριέχει και αυτόν τον γλυκό της ήχο που επίμονα μου τον υπενθυμίζει κυρίως τις ώρες που δεν ασχολούμαι μαζί της και προσπαθώ να συγκεντρωθώ σε κάτι άλλο: "νιααάρ, νιααάρ, νιααάρ, νιααάρ....". Όποιος έχει γάτα με καταλαβαίνει.

Συνήθως, σεβόμενος τα προσωπικά δεδομένα αρνούμαι να ανεβάσω φωτογραφίες της οικογένειας μου στο διαδύκτιο, αλλά καθώς θεωρούμαι πλέον ενας χαζογατομπαμπάς κυριευμένος και από το πνεύμα του Νίκου Δήμου που μπήκε μέσα μου, δημοσιεύω τις πρώτες καλλιτεχνικές της φωτογραφίες.

Καιρός ήταν!